Sex & Σχέσεις

Πώς είναι να νιώθει κανείς καταθλιπτικά;

By  | 

katathlipsi

Έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε για την κατάθλιψη μέσα από έναν κατάλογο ελέγχου των συμπτωμάτων. Οι κατάλογοι αυτοί έχουν τις διαγνωστικές χρήσεις τους, αλλά αναμφισβήτητα δεν αποτυπώνουν την ανθρώπινη ιστορία του πώς πραγματικά βιώνεται η κατάθλιψη. Τώρα οι ψυχολόγοι Jonathan Smith και John Rhodes δημοσίευσαν την ανάλυση των συνεδριών τους από επτά θεραπευόμενους (τρεις γυναίκες και τέσσερις άνδρες), με μέση ηλικία περίπου 44 ετών, για το πώς είναι να έχεις διαγνωσθεί με κατάθλιψη για πρώτη φορά.

Το πρώτο θέμα που προέκυψε από τις συνεντεύξεις με τους θεραπευόμενους, ήταν η αίσθηση «ότι ήταν εξαντλημένοι» – στις σχέσεις τους, σωματικά και αναφορικά με το παρελθόν και το μέλλον. Ο Ravi (τα ονόματα έχουν αλλάξει), ο οποίος είχε χάσει πρόσφατα τη δουλειά του και χώρισε από την γυναίκα του, περιέγραψε την «εξάντληση στη σχέση» του, κάπως έτσι:

Είναι περίπου σαν να μπαίνετε σε μια κατάσταση διανοητικά, όπου βρίσκεστε πάνω στην ακτή ενός νησιού … Από αυτό το νησί μπορείτε να δείτε απέναντι μία άλλη ακτή και όλους αυτούς τους ανθρώπους εκεί, αλλά δεν υπάρχει κανένας τρόπος να περάσετε απέναντι ή αποκλείεται να θέλετε να περάσετε απέναντι.

Η ιδέα της σωματικής εξάντλησης, αποτυπώθηκε και από τη Sally, ο γιος της οποίας είχε πρόσφατα φυλακιστεί για εννέα χρόνια. «Είναι σαν κομμάτι του εαυτού σου να σε φεύγει χωρίς να σε αποχαιρετά, ίσως η καρδιά σου, δεν ξέρω. Ίσως η μισή καρδιά μου να έχει φύγει μακριά». Αργότερα, προσθέτει: «Δεν αισθάνομαι να είμαι μέρος του σώματός μου, όταν αισθάνομαι κατάθλιψη. Είναι σαν κάτι να μπήκε μέσα μου και να γκρέμισε όλη την ευτυχία μου απότομα».

Η αίσθηση της εξάντλησης του παρελθόντος και του μέλλοντος (αυτό που οι ερευνητές αποκαλούν «χρονική εξάντληση») αποτυπώθηκε και από τον Paul: «Νιώθω ότι ό, τι κάνω, πηγαίνει χαμένο». Η Pamela, που είχε απομακρυνθεί από την εργασία της, μοιράζεται ένα παρόμοιο συναίσθημα:

Νιώθω σαν μερικές φορές η ζωή μου να είναι σε αναμονή. Είμαι εκτός δουλειάς και νομίζω ότι η ζωή μου έχει τελειώσει, διότι [η εταιρεία], ήταν η ζωή μου για 20 χρόνια, ξέρετε, δεν γνωρίζω να κάνω τίποτα άλλο. 

Το δεύτερο βασικό θέμα που προέκυψε από τις συνεντεύξεις ήταν το «έντονο ταρακούνημα» – συμπεριλαμβανομένων:

– του βιώματος συντριπτικών συναισθήματων («Περίμενα αυτό το φόβο να έρθει σαν ένα κύμα», δήλωσε ο Paul)

– των ξέφρενων σκέψεων («Είναι σαν το μυαλό μου να τρέχει όλη την ώρα και εγώ να προσπαθώ να σκεφτώ την ίδια ακριβώς στιγμή», δήλωσε ο Ravi) και

– της αίσθησης ενός αβέβαιου εαυτού. Σχετικά με αυτό το τελευταίο σημείο, ο Stewart (ο οποίος είχε χάσει την επικοινωνία με το γιό του μετά από ένα διαζύγιο), το έθεσε κάπως έτσι:

Κατάθλιψη για μένα είναι να μην σου αρέσει ο εαυτός σου, να μην του έχεις καθόλου εμπιστοσύνη, να αναζητάς συνεχώς επιβεβαίωση, να κρέμεσαι πάνω σε ό,τι μπορείς, λίγο πολύ σε τίποτα συναισθηματικό, να σου λείπει το θάρρος να κινηθείς.

Καθρεφτίζοντας την ανάλυσή τους, ο Smith και ο Rhodes είπε ότι ήταν σαφές πώς όλοι οι ερωτηθέντες είχαν κοινά σημεία την αίσθηση μοναξιάς, ότι ένιωθαν άδειοι και ότι δεν έβλεπαν κανένα μέλλον για τον εαυτό τους. Η κλινική εικόνα, εξήγησαν οι ερευνητές, δεν ήταν μια «σταθερή, επίπεδη, σταθερή κατάσταση», αλλά κυρίως «διακυμάνσεις πάνω και κάτω, μεταξύ μεγάλων περιόδων που περιελάμβαναν μεγάλες πτώσεις στο κενό και στιγμές εκρηκτικής έκφρασης συναισθημάτων».

Συνοψίζοντας αναφέρουν: «Η αίσθηση να νιώθεις ότι δεν υπάρχεις σε μία σχέση όπως ακριβώς είναι να μην έχεις σώμα, ζωή ή μέλλον, σημαίνει ότι είτε το ένα λείπει, είτε αμφισβητείται η δεδομένη ιδιότητά της ανθρώπινης εμπειρίας Αυτό βοηθά να ρίξουμε φως στην κατάθλιψη και να την δούμε ως ένα πολύ ισχυρό φαινόμενο που κάνει αβάσταχτα τα πιο βασικά υπαρξιακά στοιχεία της ζωής«.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τα δεδομένα από την έρευνά τους, μπορεί να έχουν θεραπευτικές προεκτάσεις – για παράδειγμα, είπαν ότι μια ανοιχτή συζήτηση με τους πελάτες τους σχετικά με το τι είναι η κατάθλιψη, συνεπάγεται ότι θα μπορούσε να τους διαβεβαιώσει ότι οι εμπειρίες τους είναι κοινές με άλλους και να τους βοηθήσει να «δημιουργηθούν συνδέσεις μεταξύ αυτό που αισθάνονται ακριβώς τώρα και τι έχει συμβεί πραγματικά σε αυτούς».

Via

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *